APPENDIX.

NOTE I.—The Testamentum Porcelli.

Connected with the Milesian fables were the Testamentum Porcelli, short jeux d'esprit, generally in the form of comic anecdotes, as a rule licentious, but sometimes harmless, and intended for children. A specimen of the unobjectionable sort is here given. St Jerome, who quotes it, says (contra Rufinum, i. 17, p. 473) “Quasi non cirratorum turba Milesiarum in scholis figmenta decantet et testamentum suis Bessorum cachinno membra concutiat, atque inter scurrarum epulas nugae istiusmodi frequententur.

Testamentum Porcelli.

“Incipit testamentum porcelli.

“M. Grunnius Corocotta porcellus testamentum fecit; quoniam manu mea scribere non potui, scribendum dictavi. Magirus cocus dixit 'veni huc, eversor domi, solivertiator, fugitive porcelle, et hodie tibi dirimo vitam.' Corocotta porcellus dixit 'si qua feci, si qua peccavi, si qua vascella pedibus meis confregi, rogo, domine coce, vitam peto, concede roganti.' Magirus cocus dixit 'transi, puer affer mihi de cocina cultrum, ut hunc porcellum faciam cruentum.' Porcellus comprehenditur a famulis, ductas sub die xvi. kal. luceminas, ubi abundant cymae, Clibanato et Piperato consulibus, et ut vidit se moriturum esse, horae spatium petiit et cocum rogavit ut testamentum facere posset, clamavit ad se suos parentes, ut de cibariis suis aliquid dimitteret eis. Quid ait:

“'Patri meo Verrino Lardino do lego dari glandis modios xxx. et matri meae Veturinae Scrofae do lego dari Laeonicae siliginis modios xl. et sorori meae Quirinae, in euius votum interesse non potui, do lego dari hordei modios xxx. et de meis visceribus dabo donabo sutoribus saetas, rixoribus capitinas, surdis auriculas, causidicis et verbosis linguam, bubulariis intestina, isiciariis femora, mulieribus lumbulos, pueris vesicam, puellis caudam, cinaedis musculos, cursoribus et venatoribus talos, latronibus ungulas, et nec nominando coco legato dimitto popiam et pistillum, quae mecum attuleram: de Tebeste usque ad Tergeste liget sibi collo de reste, et volo mihi fieri monumentum aureis litteris scriptum:' M. Grunnius Corocotta porcellus vixit annis DCCCC.XC.VIIII.S. quod si semissem vixisset, mille annos implesset, 'optimi amatores mei vel consules vitae, rogo vos ut cam corpore meo bene faciatis, bene condiatis de bonis condimentis nuclei, piperis et mellis, ut nomen meum in sempiternum nominetur, mei domini vel consobrini mei, qui in medio testamento interfuistis, iubete signari.'

“Lardio signavit, Ofellicus signavit, Cyminatus signavit, Tergillus signavit, Celsinus signavit, Nuptialisus signavit.

“Explicit testamentum porcelli sub die xvi. kal. lucerninas Clibanato et Piperato consulibus feliciter.”

Such ridiculous compositions were extremely popular in court circles during the corrupter periods of the Empire. Suetonius (Tib. 42) tells us that Tiberius gave one Asellius Sabinus L1400 for a dialogue in which the mushroom, the beccaficoe, the oyster, and the thrush advanced their respective claims to be considered the prince of delicacies. To this age also belong the collection of epigrams on Priapus calledPriapea, and including many poems attributed to Virgil, Tibullus, and Ovid. They are mostly of an obscene character, but some few, especially those by Tibullus and Catullus which close the series, are simple and pretty. It is almost inconceivable to us how so disgusting a cultus could have been joined with innocence of life; but as Priapus long maintained his place as a rustic deity we must suppose that the hideous literalism of his surroundings must have been got over by ingenious allegorising, or forgotten by rustic veneration.

NOTE 2.—On the MS. of Petronius.

From Thomson's Essay on the Post-Augustan Latin Poets, from the Encyclopaedia Metropolitana (Roman Literature).